Archiwum tematu: ‘Hotele’
poniedziałek, listopad 9th, 2009 |
Hotel wellness umiejscowiony jest zazwyczaj w spokojnym miejscu otoczonym łąkami i bajecznymi widokami. Takie miejsce nie może obejść się bez basenu oraz jacuzzi dostępnego dla gości bez ograniczeń. Ponad to zazwyczaj polecane są również różne wodne zabiegi jak bicze, wiry i inne dostarczające nie tylko miłych wrażeń, ale również mające lecznicze właściwości. Każda osoba, która zdecyduje się na wyjazd do SPA ma inny cel. Aby zaspokoić każdą prośbę ośrodki SPA oferują cały masę zabiegów jak zabiegi wyszczuplające, złuszczanie, rytuały, masaż i wiele innych.
Wellness jeszcze kilka lat wstecz odbierane było jako miejsce dostępne tylko dla elit. Wysokie ceny usług spowodowały, że na taki wyjazd mogło pozwolić sobie niewiele osób. Z czasem jednak salony SPA zaczęły obniżać ceny, co w efekcie zaowocowało zyskaniem nowych klientów. Wizyta w SPA w większości przypadków trwa parę dni w czasie których do do każdego klienta, osobno dobierany jest specjalny zestaw zabiegów, który odstresuje, wyszczupli lub sprawi, że ciało stanie się jędrne. Fakt ten sprawia, że coraz częściej budowane są miejsca jak SPA Hotel, gdzie oprócz masaży i innych zabiegów można mieszkać kilka dni. Aby odnaleźć dobry hotel SPA wystarczy w wyszukiwarce internetowej wpisać np. spa na weekend
SPA to skrót mający swoje korzenie w języku łacińskim Sanus Per Aquam i dosłownie oznacza "zdrowie przez wodę". Zwrotem SPA określane są wszelkiego typu ośrodki, pensjonaty lub kompleksy oferujące szereg zabiegów kosmetycznych i leczniczych. W takich ośrodkach można skorzystać nie tylko z odpowiedniego masażu, lecznicze zabiegi i zdrowe jedzenie, ale również na porady wykwalifikowanego personelu. Centrum SPA daje możliwość chwilowego oderwania się od zwykłej codzienności. Piękna wnętrza, miła i profesjonalna obsługa, a przede wszystkim wszechobecny spokój. Czego potrzeba więcej?
Gdzie: Hotele
niedziela, lipiec 13th, 2008 |
Najlepiej dla firmy jest, jeśli ta ma swoje sale konferencyjne urządzone na swój sposób i zaopatrzone w niezbędny dla niej sprzęt. Jednak wiele z nich nadal musi korzystać z usług ośrodków konferencyjnych. Przy szukaniu pomieszczenia konferencyjnego powinniśmy zwrócić uwagę na kilka istotnych szczegółów. Musimy liczyć się z tym, że nie wszystkie ośrodki szkoleniowe i konferencyjne będą bardzo dobrze przygotowane do przeprowadzania tego typu spotkań. Jedne z najważniejszych, to wyposażenie w odpowiedni sprzęt. Sale konferencyjne powinny posiadać takie urządzenia, które pozwolą organizatorom konferencji przedstawiać poruszane tematy w postaci audiowizualnej. Co prawda coraz częściej są one standardem nowoczesnego biura warszawa jest jednym z miast, gdzie pomieszczenia biurowe dla firm zaopatrzone są w pomieszczenia konferencyjne. (more…)
Gdzie: Biznes, Hotele, Szkolenia
piątek, maj 23rd, 2008 |
Niesamowity mikroklimat i bogate walory turystyczne sprawiają, że jastrzębia góra stała się pożądanym miejscem wypoczynku dla turystów. Co roku to właśnie jastrzębia góra sprowadza nad morze ogromne ilości turystów. Jest to bardzo dobre miejsce na wypoczynek, ponieważ jastrzębia góra posiada jako nieliczna, dosyć atrakcyjną plażę. Jest czysta, spokojna i szeroka, dzięki czemu w dowolny sposób można na niej wypocząć. Nie trzeba jednak jedynie leżeć plackiem na słońcu i wylegiwać się na plaży. Można ten czas spędzać bardziej aktywnie. (more…)
Gdzie: Hotele, Turystyka, Wakacje
wtorek, maj 13th, 2008 |
Jeśli nie wiemy, gdzie odnaleźć informację na temat tego, jaki hotel kraków oferuje turystom, najlepiej będzie poszukać w wyszukiwarce internetowej. Po wpisaniu interesującej nas frazy otrzymamy setki wyników dotyczących hoteli w Krakowie. Stąd jest najbliżej do rozpoczęcia trasy zwiedzania zabytków historycznych. Każdy hotel zagwarantuje nam niezapomniane przeżycia z pobytu w Krakowie oraz zapewni atrakcyjnie spędzony czas, szczególnie w wieczornych knajpach na rynku i nie tylko. Jednym z wartych zobaczenia miejsc są krakowskie sukiennice. (more…)
Gdzie: Biznes, Hotele, Turystyka
czwartek, luty 21st, 2008 |
Most Karola (czes. Karlův most, niem. Karlsbrücke) na Wełtawie, podobnie jak mosty nad budapejskim Dunajem, łączy dwie dzielnice tego zabytkowego miasta - Malá Strana i Staré Město, nic więc dziwnego, że spacer po nim należy do głównych atrakcji turystycznych [szczególnie, że okoliczna baza noclegowa oferuje spory wybór miejsc w hotelach i apartamentach]. Zapewnia zresztą rozrywkę na dłuższy czas, bo jego długość to aż 516 metrów, a szerokość ? choć nie wpływa na długość spaceru ? to prawie 10 metrów. Piętnaście filarów podtrzymuje siedemnaście łęków, w chwili obecnej jest więc najstarszym mostem tego typu ? z taką ilością przęseł.
Potrzebę wybudowania nowego mostu Czesi poczuli po tym jak romański most Judyty został zniszczony przez powódź w 1342 roku. Precyzyjną datę rozpoczęcia budowy nowego mostu - ? 9 czerwca 1357 roku, o godz. 17.31 - wyznaczyli numerolodzy i astrolodzy króla Karola IV ? tego samego, który przyczynił się do rozbudowy dzielnicy Mala Strana. Legenda mówi, że do wzmocnienia zaprawy z piaskowca, z którego budowano most, użyto jajek. Trudno jednak potwierdzić tę opowieść, jako że badania naukowe nie wykazały żadnych organicznych elementów w blokach mostu. Budowę zlecono młodemu wówczas muratorowi i rzeźbiarzowi - Peterowi Parlerowi ? który stworzył też katedrę św. Wita.
Budowę Mostu Karola ukończono w wieku XV i aż do połowy XVIII wieku był to jedyny most na Wełtawie. W czasach baroku ozdobiono go trzydziestoma posągami świętych, wykonanymi m.in. przez Matthiasa Bernarda Brauna i rodziny Brokoff. Podobno z miejsca, w którym teraz znajduje się tabliczka poświęcona św. Janowi Nepomucenowi, zrzucono ? z rozkazu króla Wacława IV, syna Karola IV ? zrzucenie świętego do rzeki. Ojciec i syn uwiecznieni zostali obok św. Wita, św. Wojciecha i św. Zygmunta na staromiejskiej wieży mostowej. Rzeźby stworzono w latach 80. XIV wieku.
Także po drugiej strony rzeki znajdują się dwie wieże. Niższa pamięta jeszcze czasy mostu Judyty z XII wieku, wyższa została wybudowana trzy stulecia później przez Jerzego z Podiebradów jako pendant dla wieży staromiejskiej.
Od 1905 roku przez most mogły przejeżdżać tramwaje elektryczne, które zastępowały pojazdy konne ? ostatni taki przejechał 15 maja tego roku. Później, aż do 1965 roku na moście funkcjonował ruch samochodowy. W chwili most otwarty jest wyłącznie dla pieszych po gruntownym i kosztownym (50 milionów koron) remoncie tego zabytku.
Mimo wsparcia astrologów i numerologów, także ten most spotkało kilka nieprzyjemności. Kolejna powódź w 1432 roku zniszczyła trzy filary, woda przyczyniła się też do zepsucia jednego z łuków. W czasie wojny trzydziestoletniej w 1648 roku, Szwedzi okupujący lewą stronę Wełtawy próbowali dostać się do Starego Miasta i walki toczyły się wprost na moście, co też nie mogło nie pozostawić na nim uszczerbku. Także w naszych czasach ? np. w 2002 ? kolejna powódź nie była łaskawa dla mostu. Po niej zarządzono kompletną rekonstrukcję zabytku, włącznie z instalacją systemu hydroizolacyjnego, mającego uchronić konstrukcję przed bezlitosnym działaniem wody. Koniec wszystkich prac zaplanowano na rok 2007.
W ramach ciekawostki wspomnieć można, iż Most Karola wystąpił w kilku teledyskach i filmach, m.in. klipie do utworu ?Never Tear Us Apart? zespołu INXS, czy ?Numb? grupy Linkin Park oraz filmie ?Mission: Impossible?.
Zwiedzając zabytki Pragi warto zatrzymać się na tani nocleg. Hotele w Pradze oferują dla swoich klientów atrakcyjne ceny noclegów i niepowtarzalny klimat oraz miejscową kuchnie.
——————————– Nota o prawie autorskim. ———————————-
Artykuł został dodany przez pracowników systemu ? Hotele Praga www.InformacjaHotelowa.pl. ?
Artykuł chroniony jest prawem autorskim ? kopiowanie, powielanie całości lub części artykułu jest zabronione.
Gdzie: Hotele, Turystyka, Wakacje
czwartek, luty 21st, 2008 |
Na prawym brzegu Wełtawy, w centralnym punkcie tej części Pragi znajduje się dzielnica Josefov. Tu urodził się Franz Kafka, tu znajdziemy rokokowy zegar ratuszowy odmierzający czas w przeciwną stronę, ale przede wszystkim jest to miejsce, w którym żyło społeczeństwo żydowskie Pragi. Dlatego też znajdziemy tu imponującą liczbę synagog, zachowanych ? co ciekawe, także po wojnie ? w bardzo dobrym stanie. Stało się tak dlatego, że miały one stanowić muzea ?Wymarłej Rasy?.
Żydzi pojawili się w Pradze na początku X wieku, niedługo później zasiedlili otoczone murami getto. 1262 król Przemysł II Ottokar zwany Wielkim ustanowił tzw. Statuta Judaeorum, dokument dzięki któremu państwo czeskie akceptowało wewnętrzną administrację w żydowskim getcie. W ciągu swojej historii ? jak w całej historii żydów na świecie ? i praskie getto przeżywało kryzysy. Mimo wszystko, funkcjonowało w miarę dobrze do XVI wieku, kiedy przywódca Mordechaj Maisel został ministrem finansów, wzbogacając się znacznie. Jego pomoc pomogła w rozwoju getta. Jako ciekawostkę można dodać, że w tych czasach Rabbi Low stworzył też ponadczasowy mit golema.
Swoją nazwę dzielnica Josefov zawdzięcza cesarzowi Józefowi II, po którym imię przyjęła w 1850 roku. To on w 1781 roku podpisał tzw. Edykt Tolerancji, zapewniający wolność wyznaniową na terenach Habsburskich dla wyznawców judaizmu, luteranizmu czy kalwinizmu. W latach 1893 do 1913 większa część dzielnicy została wyburzona. Także jej obecny wygląd zawdzięczamy odbudowom i przebudowom z początku XX wieku, co wielu osobom daje powód do poddania w wątpliwość ?historyczności? tego miejsca. Wciąż jednak jest tu sześć zabytkowych synagog, stary cmentarz żydowski i ratusz, przerobiony teraz na muzeum.
Będąc w tym miejscu warto zobaczyć przynajmniej część atrakcji turystycznych oferowanych przez tę dzielnicę. Można zacząć od domu, w którym urodził się sławny pisarz Franz Kafka ? autor ?Procesu? i ?Zamku?, który pochodził z pół-żydowskiej rodziny i sporą część swojego życia spędził w Pradze.
Nie można też ominąć przynajmniej kilku z około dwudziestu synagog Josefova. Bardziej interesująca i imponująca może być Vysoká synagoga (Synagoga Wysoka), z 1568 roku, która nawiązuje architektonicznie do krakowskiej Synagogi Wysokiej. Stworzona została ? z inicjatywy wspomnianego już wcześniej Mordechaja Maisela - według planów architekta Pancratiusa Rodera. Pożar, który nawiedził dzielnicę w 1689 roku prawie całkowicie zniszczył budynek synagogi. Została ona odbudowana ? z piękniejszym Aron ha-kodeszem (szafa ołtarzowa) i babińcem według projektu J. M. Wertmüllera. Nabożeństwa odbywają się w niej tylko sporadycznie, synagoga służy głównie jako muzeum.
Kolejnym ciekawym punktem wycieczki po dzielnicy Josefov może być kolejna synagoga ? tym razem jednak zgoła inna od poprzedniej. Zwana Hiszpańską przez swoje wnętrze w stylu hiszpańsko-mauretańskim. Jej architekci: Vojtěch Ignáce Ullmann oraz Josef Niklase, inspirowali się Alhambrą ? twierdzą mauretańskich kalifów. To najmłodsza synagoga Pragi, bo z 1868 roku, co nie znaczy, że mniej wartościowa dla zwiedzających. W oknach możemy podziwiać witraże A. Bauma i B. Münzbergera, a wewnątrz budynku ? Muzeum Żydowskie z ekpozycją poświęconą czeskim i morawskim Żydom. Co sobotę regularnie odbywają się w niej nabożeństwa.
Podobnie jak na innej słynnej europejskiej dawnej dzielnicy żydowskiej czyli krakowskim Kazimierzu i w okolicach Josefova możemy po prostu usiąść w cichej i przytulnej restauracji i wypić kawę w towarzystwie oddechu historii. [A okoliczna baza noclegowa oferuje sporo miejsc do wypoczynku za niewielkie pieniądze]
Zwiedzając zabytki Pragi warto zatrzymać się na tani nocleg. Hotele w Pradze oferują dla swoich klientów atrakcyjne ceny noclegów i niepowtarzalny klimat oraz miejscową kuchnie.
——————————– Nota o prawie autorskim. ———————————-
Artykuł został dodany przez pracowników systemu ? Hotele Praga www.InformacjaHotelowa.pl. ?
Artykuł chroniony jest prawem autorskim ? kopiowanie, powielanie całości lub części artykułu jest zabronione.
Gdzie: Hotele, Turystyka, Wakacje
czwartek, luty 21st, 2008 |
Praga to nie tylko miejsce, gdzie znajdziemy imponującą ilość miejsc do spotkania z historią czy bogatą europejską kulturą ? muzyczną, plastyczną bądź literacką. Jest to też miasto, z którego zwiedzania zadowoleni będą najbardziej zagorzali miłośnicy sportu. W Pradze bowiem znajduje się największy stadion piłkarski na świecie ? Stadion Strahov.
By zwiedzić Strahov, musimy pojechać do dzielnicy o tej samej nazwie, na południowy-zachód od Małej Strany. Natkniemy się tam na kompleks sportowy ? bo obok możliwości pokopania w piłkę (a raczej popatrzenia, jak inni kopią) jest tu też miejsce do gry w squasha - Squashcentrum Strahov, kryty basen i centrum odnowy biologicznej. To też obiekt, w którym chętnie organizowane są wielkie imprezy muzyczne, jak koncert kultowego zespołu Pink Floyd, który promował tu swoją słynną płytę ?The Division Bell? w 1994 roku czy Rolling Stones z 1990, w którym udział brał sam ówczesny prezydent Republiki Czeskiej ? Vaclav Havel. Na Strahovie grały też zespoły U2 i Genesis.
Obiekt, którego powierzchnia wynosi 310,5 x 202,5 m (to wymiary płyty głównej stadionu) i który pomieści ok. 200 tys. osób, zaczęto budować w 1926 roku. Wtedy na trybunach były jeszcze drewniane ławeczki, które zastąpiono bardziej nowoczesnymi sześć lat później.
Początkowo stadion wykorzystywany był głównie przez czeskie Towarzystwo Gimnastyczne “Sokół”. Poza widowiskowymi pokazami gimnastyki, odbywały się tu też tzw. spartakiady ? masowe imprezy rozpowszechniające sport, popularne w czasach komunizmu. Ta forma promocji sportu miała wielu zwolenników głównie przez… skąpy ubiór dobrze wysportowanych kobiet i mężczyzn. Uczestnikami zawodów byli głównie sportowcy z klubu ?Sokół?. W latach 60-tych miały tu miejsce nawet wyścigi motorów. Ostatnia spartakiada organizowana przez komunistyczny związek odbyła się tu w 1985 roku.
Gdy stary ustrój polityczny upadł, zaczął upadać także stadion. Trudno było bowiem znaleźć dla niego zastosowanie. Czeski klub piłkarski Sparta Praga, działający od 1893 roku, po 2000 roku podjął się modernizacji obiektu w czym pomagały mu finanse Miasta Stołecznego Pragi. Siedem pełnowymiarowych boisk piłkarskich i jedno do minifutbolu (oba ze sztuczną murawą) sprawia, że obecnie Stadion Strahov służy głównie jako obiekt treningowy i miejsce koncertów.
Przyszłość Stadionu Strahov nie jest dziś do końca jasna. Wiadomo o planach przebudowy ogromnej powierzchni obiektu na potrzeby komercyjne, jak budowa hoteli, restauracji czy sklepów. Inne wizje przedstawiają Strahov jako ?mekkę wypoczynku na miarę XXI wieku?. Możliwe też, że jeśli Praga wygra eliminację na organizatora Olimpiady, Strahov zamieni się w wioskę olimpijską.
Póki co jest to relikt z komunistycznej przeszłości, urzekający wielkością i specyficznym wyglądem. Warto pojawić się w tym miejscu choćby także dlatego, że zaraz obok ? zaledwie po drugiej stronie ulicy Zatopkova ? znajdziemy kolejny obiekt sportowy: stadion Evžena Rošického, wykorzystywany dziś do pierwszoligowych rozgrywek klubu SK Slavia Praga. Pod Strahovem natomiast przebiega tunel strachowski, część obwodnicy stolicy Czech.
[Chętni do bliższego sąsiedztwa tego obiektu mogą skorzystać z bogatej okolicznej oferty tanich noclegów]
Zwiedzając zabytki Pragi warto zatrzymać się na tani nocleg. Hotele w Pradze oferują dla swoich klientów atrakcyjne ceny noclegów i niepowtarzalny klimat oraz miejscową kuchnie.
——————————– Nota o prawie autorskim. ———————————-
Artykuł został dodany przez pracowników systemu ? Hotele Praga www.InformacjaHotelowa.pl. ?
Artykuł chroniony jest prawem autorskim ? kopiowanie, powielanie całości lub części artykułu jest zabronione.
Gdzie: Hotele, Turystyka, Wakacje
czwartek, luty 21st, 2008 |
Klasycystyczny budynek muzeum to jedna z pozostałości architektonicznych z czasów panowania króla Karola III (1716 ? 1788). Powstał on w duchu urbanizacji, jaka stopniowo opanowywała Europę w XVIII w., jako jeden z wielu budynków użytkowych poza centrum wielkiego i ważnego miasta, jakim niewątpliwie już wtedy był Madryt. Ze względu na nazwę (hiszp. prado oznacza łąkę, pola) przypuszczać możemy, że proces rozbudowy miasta przebiegał w dość zdecydowany sposób, skoro od razu stworzono tu najpierw Salón del Prado a następnie Paseo del Prado. Sama idea muzeum wiązała się także z prądami nacjonalizacji oraz popularyzacji ojczystej kultury i sztuki pięknej. Proces budowy przerwało powstanie w Madrycie i wybuch wojny o niepodległość (1808 r.), ideą zainteresował się dopiero wnuk Karola III ? Ferdynand VII (1784 ? 1833). W międzyczasie szkielet przyszłej galerii nie stał bezużytecznie ? stacjonowała tu kawaleria, sprzedawano i przechowywano proch strzelniczy oddziałom napoleońskim, chroniono się i walczono w czasie walk powstańczych. [Obecnie muzeum znajduje się w pięknej, popularnej wśród turystów dzielnicy gdzie znaleźć możemy liczne i tanie hotele oraz bazy noclegowe.]
Muzeum otwarto oficjalnie w roku 1819, już w wolnej Hiszpanii, a swoją dzisiejszą nazwę otrzymał dzięki królowej Izabeli II (1830 ? 1904) w 1868 roku. Przez blisko sto lat mieściła się tu kolekcja królewska, aż w końcu uznano, iż budynek jest stanowczo za mały dla pomieszczenia narodowego dziedzictwa. Pierwszej przebudowy dokonano w 1918 roku. Do głównego budynku dodano mniejsze pawilony na tyłach, później zaś przydzielono do muzeum niejako dwie kolejne instytucje. Casón del Buen Retiro ? nazwalibyśmy ogólnie oddziałem sztuki współczesnej, a Salon de Reinos (Budynek Tronowy) ? początkowo stanowiło muzeum militarne. Ostatniej przebudowy dokonano w 2007 roku, łącząc podziemnymi salami budynki dodatkowe z głównym gmachem.
Od 1985 roku za oddział Prado uznano Muzeum Thyssen-Bornemisza. Nigdy nie zyskało ono, samo w sobie, statusu galerii narodowej, ale zebrana tu kolekcja dzieł uzupełnia luki w historii sztuki, jakich nie brak Narodowemu Muzeum (zwłaszcza w kwestii sztuki Duńskiej i Niemieckiej).
Podczas Hiszpańskiej Wojny Domowej Liga Narodów zadecydowała o przeniesieniu eksponatów najpierw do Walencji, następnie Girony a na końcu do Genewy. Dzieła powróciły do Madrytu dopiero po II Wojnie Światowej, niemalże przemycane przez terytoria francuskie, transportami w nocnych pociągach.
Początkowo muzeum bazowało na królewskiej kolekcji sztuki pięknej, dziś jest to ogromna galeria zawierająca dzieła sztuki ogólnoeuropejskiej z przedziału od XII do wczesnego XIX w. Ufundowana jako muzeum obrazów i rzeźby, w obecnym stanie zawiera także szkice, druki, monety i medale, bibeloty dekoracyjne oraz piękne przedmioty codziennego użytku, a wszystko to w kolekcjach liczących tysiące eksponatów.
Oczywiście najciekawsza i najbogatsza kolekcja obrazów, to wystawa przedstawiająca dzieła hiszpańskich twórców lub powstałych na terenach tego kraju. Mamy tu zatem przegląd płócien Diego Velázquez?a, Francisco Goya, El Greco, Bartolomé Estéban Murillo czy Jusepe de Ribera. Jednakowoż ekspozycje malarskie nie poświęcają się jedynie sztuce rodzimej ? podziwiać możemy kontrowersyjnego Duńczyka Hieronymusa Bosch?a, który zaskarbił sobie specjalną sympatię u króla hiszpańskiego ? Filipa II (1527 ? 1598), słynnych Włochów: Tycjana (Tiziano Vecelli) i Rafaela (Raphael Sanzio), poza tym Rubensa, Patinera i po kilka najświetniejszych przykładów sztuki takich malarzy, jak Andrea Mantegna, Botticelli, Caravaggio, Guido Reni, Albrecht Dürer, Rembrandt, Veronese, Hans Baldung, Fra Angelico, Van der Weyden.
Szczególną postacią dla Muzeum Prado był niezwykły Diego Velázquez (1599 ? 1660, artysta na dworze króla Filipa V), którego słynne Panny Dworskie znajdują się właśnie tutaj. Diego nie tylko zasilał kolekcję królewskiej galerii swoimi dziełami, ale także specjalnie sprowadzał tutaj włoskich artystów i organizował ich wystawy.
Tutaj także przez dłuższy czas znajdowała się słynna Guernica ? Pablo Picasso, w 1992 roku przeniesiona została jednak, wraz z wieloma innymi dziełami ze względów adaptacji pomieszczeń, do Museo Reina Sofía.
Zwiedzając zabytki Madrytu warto zatrzymać się na tani nocleg. Hotele w Madrycie oferują dla swoich klientów atrakcyjne ceny noclegów i niepowtarzalny klimat oraz miejscową kuchnie.
——————————– Nota o prawie autorskim. ———————————-
Artykuł został dodany przez pracowników systemu ? Hotele Madryt www.InformacjaHotelowa.pl. ?
Artykuł chroniony jest prawem autorskim ? kopiowanie, powielanie całości lub części artykułu jest zabronione.
Gdzie: Hotele, Turystyka, Wakacje
czwartek, luty 21st, 2008 |
?Wielka Droga? to jedna z największych i uważana za najbardziej reprezentatywną ulicę w Madrycie. Tutaj znajdziemy wiele instytucji kulturalnych, jak teatry i kina, turystycznych ? liczne hotele i bazy turystyczne, czy handlowych ? tak eleganckie sklepy firmowe jak i małe, przytulne kramiki z pamiątkami czy kwiaciarnie. Jest centrum turystycznym i kulturalnym miasta i to właśnie tutaj najczęściej mieszkańcy Madrytu, ale także i przyjezdni umawiają się na spotkania i spędzają całe dni.
W XIX wieku osoby odpowiedzialne za rozwój oraz wygląd miasta postanowiły połączyć Calle de Alcalá z Plaza de Espa?a. Skutkiem tego było wyburzenie wielu odcinków w samym centrum miasta, co zburzeniem odnotowano, jako ?topór grasujący po mapie?. Mijały dekady, a projekt nadal nie mógł doczekać się rozpoczęcia, media cynicznie okraślały teren jako ?Wielka Droga?. Projekt został ostatecznie zatwierdzony w 1904 roku i budowa ruszyła w kilka lat później. Ostatni element ulicy został wykończony w roku 1929.
Ulica otworzyła ogromne możliwości dla architektów, którzy mogli wykazać się pomysłowością w projektach wielkich budynków w stylu ostatnich trendów architektonicznych. Pierwszym z nich, najbardziej przyciągającym uwagę jest tzw. Edificio Metrópolis, dzisiejsza siedziba ważnej firmy ubezpieczeniowej (La Unión y el Fénix). Zaprojektowany on został przez francuskich architektów Jules?a Fevrier i Raymond?a Fevrie, a dokończony przez hiszpańskiego twórcę, Luis?a Esteve, w 1910 roku. Najbardziej charakterystycznym elementem jest bogato zdobiona kopuła, na której początkowo znajdował się posąg mitycznego Feniksa (w nawiązaniu do nazwy firmy), obecnie widnieje tam statua bogini zwycięstwa ? uskrzydlonej Wiktorii.
Niedaleko, po lewej stronie, znajduje się kolejny obiekt charakterystyczny - Edificio Grassy ? budynek narożny z małą wieżą, powstały w 1917 roku. Stąd także widoczna jest wieża telefoniczna (Telefónica), wieżowiec wybudowany w latach 1926-1929, który wówczas swoimi 88 metrami wysokości zaliczany był do najwyższych budynków w Madrycie. Telefónica została zaprojektowana przez amerykańskiego architekta, Louis?a S. Weeks, specjalnie dla Hiszpańskiej Sieci Telekomunikacyjnej.
Tuż przed Plaza de Espa?a Gran Via łączy się z niewielkim placem, którego ochrzczono na cześć bitwy pod El Callao (Plaza del Callao). Miejsce to uważane jest za filmowe serce Madrytu, znajduje się tutaj sześć kin, z czego Capitol ulokowano zostało w pięknym budynku w stylu art deco. Niestety wraz z ciągłymi zmianami i rozwojem handlowym urocze teatry kinowe stopniowo przekształcane są w większe centra handlowe lub sklepy.
Ostatnim elementem Gran Via jest słynny Plaza de Espa?a, powstały w latach 1925 ? 1929. Nad ogromnym placem pieczę trzymają dwa imponujące wieżowce powstałe w latach 50? XX wieku. Są to symetryczne Edificio de Espa?a oraz Torre de Madrid. W tym miejscu Gran Via przechodzi w Calle Princesa, która prowadzi na północ do Arco de la Victoria (Most Wiktorii).
Zwiedzając zabytki Madrytu warto zatrzymać się na tani nocleg. Hotele w Madrycie oferują dla swoich klientów atrakcyjne ceny noclegów i niepowtarzalny klimat oraz miejscową kuchnie.
——————————– Nota o prawie autorskim. ———————————-
Artykuł został dodany przez pracowników systemu ? Hotele Madryt www.InformacjaHotelowa.pl. ?
Artykuł chroniony jest prawem autorskim ? kopiowanie, powielanie całości lub części artykułu jest zabronione.
Gdzie: Hotele, Turystyka, Wakacje
czwartek, luty 21st, 2008 |
Pałac Królewski, nazywany także Pałacem Wschodnim (Palacio de Oriente) do dziś służy, jako oficjalna siedziba Hiszpańskiej Monarchii Królewskiej (Rey de Espa?a lub Reina de Espa?a), w której aktualnie (a dokładnie ? od 1975 roku) król Juan Carlos I rezyduje podczas oficjalnych uroczystości państwowych. Na co dzień, za swoją siedzibę rodzina królewska przyjęła mniejszy Palacio de la Zarzuela, położony w pobliżu stolicy Hiszpanii, wybudowany jeszcze w XVII wieku. Pałacem Królewskim opiekuje się Stowarzyszenie Dziedzictwa Narodowego, a formalnie należy on do Rządu Hiszpanii. Położony jest on przy ulicy Bailén, w zachodniej części centrum miasta, na wschód od płynącej tu rzeki Manzanares. [Okolica ta zdecydowanie sprzyja wycieczkom turystycznym, tak ze względu na historyczne otoczenie, jak i na bliskość licznych baz noclegowych, hoteli i kwater sypialnianych]. Z wyjątkiem dni, w które w siedzibie przebywa rodzina królewska lub odbywają się oficjalne eventy państwowe, Pałac otwarty jest na użytek turystów, którzy zresztą chętnie z przywileju zwiedzania korzystają.
Wschodnia fasada Pałacu wychodzi na Plaza de Oriente oraz budynek opery Teatro Real. Na południu znajdziemy obszerny Plaza de la Armas, zamknięty przez boczne skrzydła budynku. A idąc jeszcze dalej - Katedrę Almuneda (Santa María la Real de La Almudena lub Catedral de la Almudena de Madrid) ? neoklasyczną (choć jej budowa rozpoczęła się już w XVI wieku) i jedyną katedrę w Madrycie.
Zagospodarowanie całego terenu datuje się już na wiek X, kiedy to, z rozkazu Mahometa I, ówczesnego emira Kordoby, powstała tu fosa (mayrit) służąca jako forpoczta. W 1036 roku miejsce przejęte zostało przez niepodległe Królestwo Toledo, opanowane przez Maurów, już w 1085 roku do Madrytu wkroczył Alfonso VI (władca Kastylii od 1072 roku), przywódcy Kastylii rzadko jednak przebywali w Pałacu. Pierwszym władcą, który na dłuższy czas przeniósł tu swój dwór, był Alfons XI (1329 r.), natomiast Pałac jako siedzibę królewską uczynił dopiero Filip II w 1561 r. Właśnie na wiek XVI datuje się budowę Starego Zamku (Antiguo Alcázar), który spłonął jednak w grudniu 1734 roku. Odbudowę zarządził król Filip V i trwała ona niespełna siedemnaście lat. Nowy pałac spełniał wszystkie wymogi artystyczne stylu barokowego, a nad projektem i wystrojem czuwało kilku znamienitych artystów (m.in. Ventura Rodríguez i Francesco Sabatini). Nowy Zamek wszedł w posiadanie Króla Hiszpanii ? Karola III ? w 1764 roku.
Pałac otoczony jest niezwykłymi ogrodami. Ich zachodnia część od XIX wieku nazywana jest ?Polami Mauretańskimi?, gdyż tutaj w 1109 roku stacjonował, wraz ze swoimi wojskami, muzułmański przywódca - Ali Ben Yusuf ? próbując odbić Madryt oraz twierdzę z rąk chrześcijan. Północna część ogrodów (pomiędzy Pałacem, ulicą i Wzgórzem św. Wincenta) to tzw. Ogrody Sabatiniego. Zaprojektowane i powstałe w 1930 r., prezentują typowy styl francuski, z pięknymi fontannami oraz kamiennymi pomnikami hiszpańskich królów. Do Ogrodu prowadzi imponująca kamienna brama, której godziny otwarcia są ściśle przestrzegane oraz uzależnione od warunków pogodowych oraz pory roku.
Wystrój Pałacu jest niezwykle zróżnicowany, ze względu na różnorodne style, jakie kolejno panowały w sztuce. Z czasów króla Karola III (władca w latach 1759 ? 1788) pochodzą: sala tronowa (do której Velázquez sprowadził z Rzymu brązowe lwy, strzegące tronu po dzień dzisiejszy), prywatny gabinet królewski (lub tzw. Pokój Gaspariniego), oraz ?sala porcelanowa? (majstersztyk stworzony dzięki królewskiej fabryce porcelany w El Buen Retiro). Tutaj odnaleźć możemy hiszpański marmur, stiukowe płaskorzeźby oraz mahoniowe drzwi i okna, a także malowidła i freski ważnych w tamtym okresie artystów, jak Giaquinto, Tiepolo czy Mengs, oraz ich hiszpańskich naśladowców - Bayeu i Maella.
Król Karol IV (1788 ? 1808) pozostawił po sobie niezwykły Korytarz Luster, królowa Maria Luiza ? swój gabinet gipsowy, a władający później Alfons XII (1875 ? 1885) ? jadalnię, używaną jedynie podczas wielkich oficjalnych przyjęć. Z kolei w czasach panowania Alfonsa XIII (1886 ? 1931) powstała tu znamienita galeria arcydzieł malarskich ? pojawiły się płótna Juan de Flandes?a, Caravaggia, Velázquez?a oraz Goyi. Z tego czasu pochodzi także kolekcja instrumentów, z których niektóre wyszły z rąk samego Stradivariego, oraz olśniewająca zbrojownia (zachowane tu zbroje oraz broń pochodzą nawet z XIII wieku, szczęśliwie sala ta od 2000 roku dostępna jest dla zwiedzających).
W pałacu znajduje się w sumie 2800 pomieszczeń, z czego tylko część zobaczyć mogą turyści. Warto jednak uświadomić sobie, iż siedziba ta służyła za małe miasto dla rodziny królewskiej, dzięki czemu znajdowało się tu praktycznie wszystko: prywatna kaplica, wielka biblioteka, a nawet pomieszczenia aptekarskie. Pokoje wypełniają wspaniałe bibeloty oraz przedmioty codziennego użytku (jak rzeźbione zegary, obrazy, stylowe kotary) wszystkie pięknie zdobione i noszące znamiona zmieniających się stylów i upodobań kolejnych władców.
Zwiedzając zabytki Madrytu warto zatrzymać się na tani nocleg. Hotele w Madrycie oferują dla swoich klientów atrakcyjne ceny noclegów i niepowtarzalny klimat oraz miejscową kuchnie.
——————————– Nota o prawie autorskim. ———————————-
Artykuł został dodany przez pracowników systemu ? Hotele Madryt www.InformacjaHotelowa.pl. ?
Artykuł chroniony jest prawem autorskim ? kopiowanie, powielanie całości lub części artykułu jest zabronione.
Gdzie: Hotele, Turystyka, Wakacje
poniedziałek, grudzień 3rd, 2007 |
Z katalońskiego: Montju?c, z kastylijskiego: Montjuich
Tak zwane ?Wzgórze Żydów? (lub ?Wzgórze Jupitera?) znajduje się w południowo-wschodniej części Barcelony i można stąd obserwować zarówno wybrzeże i port, jak i starszą część miasta.
Już od przełomu III/II w.p.n.e. miejsce to pełniło ważną rolę stanowiąc strategiczny punkt jednego z najważniejszych miast iberyjskich. W 1751 roku na szczycie powstał fortyfikacyjny zamek (przetrwały do dziś), którego architektem był Juan Martín Cerme?o, a który podczas Hiszpańskiej Wojny Domowej okupywany był przez Francuzów. W 1842 twierdza stała się siedzibą garnizonu podległego madryckiej władzy, a zarazem źródłem spustoszenia i ogromnych zniszczeń Barcelony (wojska ostrzeliwały miasto po zamieszkach). W XIX wieku także samo wzgórze jak i lochy zamkowe pełniły funkcję więzienia oraz miejsca egzekucji (stąd też wielki cmentarz, położony na południowo-wschodnim stoku Wzgórza). Mroczną historię Zamku przypieczętowało również zbiorowe samobójstwo grupy anarchistów, oraz egzekucja katalońskiego polityka Lluís Companys i Jover (1940 r.).
Wzgórze Żydów to jednak nie tylko siedziba spustoszenia i śmierci. W 1928 roku postanowiono otworzyć tu Wystawę Światową, dzięki czemu Wzgórze ożyło kulturalnie i architektonicznie. Powstało wówczas wiele budynków o różnorodnym przeznaczeniu, z których do dziś odwiedzać możemy: Palau Nacional, Stadion Olimpijski (Estadi Olímpic), kompleks fontann Font M?gica oraz schody prowadzące od Avenida de la Reina Maria Cristina do Palau Nacional (wzdłuż fontann, przez Plaça del Marqu?s de Foronda oraz Plaça de les Cascades). Przetrwała także ?hiszpańska wioska? (Poble Espanyol), w której znajdują się budynki w różnych stylach hiszpańskiej architektury, z czego najbardziej charakterystycznymi są Wieża Ávila (Torres de Ávila) oraz typowo andaluzyjska dzielnica. Miejsce to jest ?turystyczną stolicą? ? uliczki przyozdabiane kwiatami, restauracje, kawiarnie, obecność ulicznych grajków oraz teatrów [to idealne miejsce odpoczynku dla przyjezdnych turystów, którzy mają okazję chłonąć ten niezwykły nastrój nawet kilka dni z rzędu, zatrzymując się w pobliskich hotelach, czy kwaterach]. Nad szczytem cichą pieczę trzyma wieża telekomunikacyjna ? projektu Santiago Calatrava. Przez wiele lat, ze swych licznych atrakcji słynął także Montjuic?ański Park Rozrywki, obecnie zamieniony w publiczne ogrody Joan Brossa.
Przy wjeździe na wzgórze, przy Avenida María Cristina (Aleja Królowej Marii Krystyny), znajduje się pawilon barceloński (Fira Barcelona) ? modernistyczny budynek zaprojektowany przez niemieckiego architekta Ludwiga Miesa van der Rohe, powstały na otwarcie Światowej Wystawy w 1929 roku. Tutaj każdego piątkowego, sobotniego i niedzielnego wieczoru odbywają się niezwykłe spektakle ? teatr światła i cieni, muzyki oraz koloru. W pawilonie odbywają się także co ważniejsze i elegantsze bale, imprezy artystyczne oraz wystawy.
Nie tylko turystycznymi atrakcjami, bo także często odwiedzanymi przez mieszkańców Barcelony, niewątpliwie są znajdujące się tu liczne instytucje kulturalne: słynny Teatre Lliure, Mercat de les Flors i Teatr Grecki. Szeroki wachlarz ofert muzealnych również nie będzie pozwalał na nudę: muzeum Joan Miró, muzeum CaixaF?rum, Museu Nacional d’Art de Catalunya (Muzeum Narodowe Sztuki Katalońskiej), Museu etnol?gic de Barcelona (Barcelońskie Muzeum Etnologiczne), muzeum wojskowe. Dla zwiedzających otwarty jest także w formie muzealnej wystawy Zamek Montjuic, a spokojnie przechadzać można się po pięknych ogrodach botanicznych (to tu znajduje się unikatowa i największa na świecie kolekcja kaktusów). Ogrody i parki to jeden z najbardziej charakterystycznych atrybutów tak całej Barcelony, jak i tego Wzgórza. Powstały one w miejscu wyciętych pod koniec XIX w. licznych i gęstych lasów, oraz na dawnych łąkach, pastwiskach i polach uprawnych.
Montjuic to także słynny szczyt… sportowy. Wraz z przygotowaniami do Wystawy Światowej powstawał tu Stadion Olimpijski (Estadi Olímpic), na którym Igrzyska miały być zorganizowane w 1936 r. (plany jednak nie powiodły się ze względu na Wojnę Domową, a miejsce do codziennych ćwiczeń wykorzystuje barcelońska drużyna piłkarska). Idea Igrzysk powróciła na Wzgórze w 1992 roku, kiedy światowa impreza sportowa skupiła się Stadionie (tu odbyła się inauguracja Igrzysk), oraz w wybudowanym wokół niego ?Pierścieniu Olimpjskim? (Anella Olímpica), w skład którego wchodziły m.in.: Institut Nacional d’Educació Física de Catalunya (centrum teorii sportu) i Piscines Bernat Picornell (basen olimpijski). Drugim ważnym obiektem jest tor Formuły 1 - Circuit de Montju?c (Grand Prix Hiszpanii w latach: 1969, 1971, 1973 oraz 1975, zakończone tragicznym wypadkiem), obecnie ? niestety nieczynny.
Zwiedzając zabytki Barcelony warto zatrzymać się na tani nocleg. Hotele w Barcelonie oferują dla swoich klientów atrakcyjne ceny noclegów i niepowtarzalny klimat oraz miejscową kuchnie.
——————————– Nota o prawie autorskim. ———————————-
Artykuł został dodany przez pracowników systemu ? Hotele Barcelona www.Hotels-Base.com. ?
Artykuł chroniony jest prawem autorskim ? kopiowanie, powielanie całości lub części artykułu jest zabronione.
Gdzie: Hotele
